Mijn bekkengebied is een drama: abnormale bloedingen, belachelijk veel pijn en dagelijks word je er als meisje aan herinnerd dat deze kwestie nu eenmaal bij de weg naar het vrouw-zijn hoort.
Mijn onvoorstelbaar prachtige dochter en zoon heb ik als jonge vrouw in mijn leven mogen verwelkomen. De bevalling van mijn zoon kostte ons bijna het leven. Mijn prachtige baby lag gedraaid, zat vast in het geboortekanaal en kwam met veel geweld ter wereld. De eerste jaren van zijn leven heeft hij heel veel en heel hard gehuild.
De geboorte van mijn wereldwonder bracht de nodige ravage met zich mee. Mijn onderkant lag aan gort: uitgescheurd, ingeknipt en gehecht. Ik kon niet meer poepen door de scheur in mijn anus en mijn urine liep langs mijn benen. Tijdens mijn grote boodschap heb ik gegild van de pijn. Trillend, bezweet en hyperventilerend kwam mijn ontlasting ter wereld. Ik stopte met eten en verloor 20 kilo. Ik was 28 jaar, incontinent en uitgeput.
De verkrachting in mijn jonge tienerjaren heeft een enorme impact gehad op mijn mentale gezondheid. Ik heb heel veel depressies gekend. Het gevecht met deze pijn werd mijn grootste uitdaging. Ik heb oneindig veel gesprekken gevoerd met psychologen en tot op de dag van vandaag kan ik opeens overspoeld raken door het lezen van een krantenbericht of het kijken naar een film. Seksueel geweld is dagelijks heel dichtbij. Soms voelt het verlammend dat mijn kinderen moeten opgroeien in dezelfde wereld als waarin ik ben opgegroeid.
Naast dit alles kreeg ik de diagnose LS en heb ik moeten leven met een adenomyose-baarmoeder, een vorm van endometriose. Gelukkig is mijn baarmoeder aan het eind van mijn dertiger jaren operatief verwijderd. Mijn LS heb ik, dankzij de beste specialisten, prachtig onder controle. Ik heb deze vulvaire huidaandoening liefdevol omarmd.
Mijn moeder was 57 jaar toen ze tijdens een vakantie in het buitenland plotseling kwam te overlijden. We waren samen met mijn twee kinderen. Ze bleek een zeer agressieve hersentumor te hebben en moest in het land van bestemming worden geopereerd. Na 4 weken in coma gelegen te hebben, vloog ze uiteindelijk in een kist terug naar Nederland.
Ik was zo boos op de wereld en dacht: fuck it, als ik ook maar 57 jaar word, is het nu tijd om mijn leven om te gooien. Ik zei mijn baan op, kreeg een deel van de erfenis van mijn vader en startte Pavone Lingerie.
Ik denk niet dat ik iemand hoef uit te leggen waarom ik mijn eigen onderbroeken ben gaan ontwikkelen. Mijn vulva-perikelen en de dood van mijn moeder hebben ervoor gezorgd dat ik nu het meest vrouwvriendelijk bamboe ondergoed ter wereld ontwerp en verkoop aan vrouwen over de hele wereld.
En dit zijn allemaal vrouwen met verhalen. Verhalen over pijn, eenzaamheid, ziekte en de weg terugvinden naar jezelf. Mijn Pavone is ondergoed dat verhalen samenbrengt, aandoeningen erkent en vrouwen ziet en hoort in wat zij nodig hebben. Vrouwen met lichen planus, vulvodynie, incontinentie, eczeem, lichen sclerosus, vulvakanker, colitis ulcerosa, pemphigus vulgaris, dermografisme en ook vrouwen zonder deze problemen, maar wel met een gevoelige huid.
Ik zie jullie.
Ik luister naar jullie.
Ik hoor jullie.
Ik voel jullie.
En ik zal er alles aan blijven doen om ondergoed te ontwerpen waarin jullie je gedragen voelen in deze oh zo intense wereld.
