Są takie chwile, w których życie zmienia się w jednej sekundzie. Dla mnie była to chwila, w której zmarła moja mama. Tęsknota zagnieździła się w miejscach, o których istnieniu nie miałam pojęcia. W moim sercu, oczywiście, ale też w codziennych drobiazgach. W małych gestach. W karteczce, którą zostawiała, wychodząc z domu, w jej zawsze czerwonych ustach i w jej głosie, który mówił: „Kochanie, bądź sobą, bo jesteś piękna.”
Czasem coś pięknego zaczyna się w chwili, która wcale nie wydaje się piękna. Po jej śmierci szukałam ukojenia w czymś miękkim. W czymś, co naprawdę pomaga kobietom. Bo kiedy sama zmagasz się z dyskomfortem, tak jak wiele kobiet z chorobami skóry sromu, nie chcesz bielizny, która tylko ładnie wygląda. Chcesz bielizny, która nie uwiera, nie ociera i nie przecieka. Chcesz spokoju, zaufania i odrobiny miękkości. Najlepiej w czymś, co jest też trochę piękne. Pavone nie zaczęłam z ambicji, tylko z tęsknoty. Tęsknoty za czymś miękkim w czasie, który wydawał się surowy. Za czymś pięknym, co daje kobietom dobre samopoczucie, nawet w dni, w których wszystko idzie źle.
Nazwa Pavone oznacza pawia, ptaka, który z dumą nosi swoje piórka. Moja mama miała to w sobie. Czy chodziła w dżinsach, czy w niedzielnej sukience, nosiła to z gracją. Ten styl i tę kobiecą siłę chciałam uczcić. Specjalnie dla kobiet z wrażliwą skórą, z dolegliwościami, o których zwykle nie rozmawia się na urodzinach. (Chyba że tak jak ja masz misję, wtedy nagle zaczynasz o nich mówić przy talerzu bitterballen.)
Dlaczego bambus? Bo jest przewiewny, miękki jak chmura i dlatego, że jestem pewna, że moja mama by go pokochała. „Jakbyś nic nie miała na sobie, ale z dokładnie taką miękkością, jakiej trzeba”, tak by to ujęła. I tego właśnie życzę kobietom. Żadnego kompromisu między komfortem a kobiecością. Po prostu bielizna, którą zakładasz z miłością. Nawet w swoje najgorsze dni.
Zbliża się Dzień Matki i chcę uczcić moją mamę. A razem z nią wszystkie kobiety, które są mamami albo noszą w sobie matczyne uczucia. Także te, które czują się jak mamy, choć nie zawsze dostały ten tytuł. Myślę o macochach, mamach adopcyjnych i o wszystkich kobietach, które dawały miłość, tworzyły dom, wsparcie i czułość, często w chwilach, kiedy było to najbardziej potrzebne. Myślę też o ciociach, które po cichu wsuwały Ci kieszonkowe. O sąsiadkach, które robią najlepsze nasi goreng. O babciach z ich nieskończoną cierpliwością (i ciasteczkami). O przyjaciółkach, które Cię przygarniają, gdy własnej mamy już nie ma, o mojej siostrze, która trzymała mnie za rękę, gdy się bałam, i o mojej córce, która ustawiła swoje hasła jako „mamaisdeliefste”.
Myślę też o mojej teściowej, którą dane mi było poznać tylko krótko, ale która od pierwszej chwili przytuliła moje dzieci jak własne wnuki. Nie ma jej już z nami, zginęła tragicznie w wypadku samochodowym, ale miłość, którą w tym krótkim czasie dała mnie i moim dzieciom, noszę w sobie każdego dnia.
Dzień Matki może być dniem pełnym kwiatów, ale też dniem pełnym ciszy i wspomnień, które kłują i leczą. Cokolwiek czujesz tego dnia, wiedz, że nie jesteś sama. I że Twoje ciało, ze wszystkim, co niesie, znosi i przechodzi, zasługuje na coś miękkiego. Dlatego w Dzień Matki załóż komplet Pavone, w którym czujesz się pięknie, niezależnie od tego, czy jesz brunch z rodziną, płaczesz nad tym jednym zdjęciem, czy po prostu siedzisz w ciszy z kubkiem herbaty. Bo bycie kobietą jest już wystarczająco skomplikowane.
Dla każdej, która za kimś tęskni, dla każdej, która nie czuje się mamą albo bardzo chciałaby nią być: widzę Cię. Pavone jest dla Ciebie. Nie idealna, ale prawdziwa. Tak jak moja mama Petra, za którą tak bardzo tęsknię.
